SEBUAH lopo kopi di pinggiran Panyabungan. Suara denting sendok mengaduk kopi dan asap rokok mengepul. Ada Bang Ucok dan Da Buyung yang sedang asyik membahas berita lokal.
Bang Ucok menggebrak meja pelan. “Bah! Cak kau tengok dulu berita ini, Da. Bupati Saipullah sama Wakil Bupati Pasbar Ihpan udah duduk semeja mereka. Mau dibuka lagi jalur Pastap Julu ke Sigantang itu. Ngeri kali, bisa potong jalan sampai 70 kilo katanya!”
“Ondeh, mambana tu Ucok? Kalau bana tembus tu jalan, rancak bana mah! Indak sasak dodo wak mambao sawit ka muko lai. Pitih minyak pun bisa hemat banyak. Maklum lah, ekonomi kini sadang paja-paja lo,” sahut Da Buyung sambil menghirup kopi kentalnya.
“Itulah! Paten kali memang kalau urusan motong jarak ini. Selama ini kan kita mutar jauh kali, macam mau keliling dunia aja. Udahlah minyak mahal, onderdil kereta cepat hancur gara-gara jalan keriting. Kalau jalan ini gol, makin lincahlah orang Madina main ke Pasbar, atau orang Pasbar cari bini ke Mandailing, ya kan?” timpal Bang Ucok.
“Tapi jan sanang dulu, Cok. Ambo caliak di berita tu, jalan tu masuak kawasan Taman Nasional Batang Gadis (TNBG). Iko nan agak ngeri-ngeri sedap. Jan sampai gara-gara nak mambuek jalan, hutan wak habih digunduili. Kok kanai luluak (longsor) pulo beko, siapo nan ragi? Masyarakat juo nan sasak,” kata Da Buyung.
“Nah, itu dia yang mau kubilang! Jangan nanti cuma kajian teknis aja, Da. Ujung-ujungnya proyek mangkrak karena urusan izin pusat atau lingkungan nggak beres. Kau tau sendirilah, birokrasi kita ini… kalau nggak ditengok betul-betul, jalannya entah ke mana, duitnya entah ke mana,” timpal Bang Ucok.
“Bana tu. Jan hanyo sekadar ‘menjajaki’ atau ‘nota kesepahaman’ se taruih. Capeklah turun tim teknis tu ka lapangan. Jan sampai masyarakat alah mananti-nanti, kironyo proyek ko hanyo ‘omon-omon’ politik se untuak tahun muko. Kami di Pasbar ko butuh bukti, bukan hanyo carito legenda niniak moyang nan rancak-rancak se,” tutur Da Buyung.
“Betul, Da! Sejarah ya sejarah, tapi perut orang sekarang kan mau makan juga. Kita dukunglah rencana ini, biar hidup ekonomi di perbatasan. Tapi ingat ya, Pak Bupati, Pak Wabup… jangan cuma foto-foto salam komando aja kelen! Pastikan itu pohon jangan ditebang sembarangan, pastikan aspalnya bukan aspal ‘kerupuk’ yang sebulan langsung hancur,” kata Bang Ucok.
“Iyo, jan sampai jalan baru ko beko hanyo dinikmati urang-urang gadang se. Harus untuak rakyaik ketek nan mambao hasil kabun. Pokoknyo, kalau lai serius, rancak! Tapi kalau hanyo ota (omong kosong) di kadai kopi, ondeh… mending wak mambahas bola se lah lai,” kata Da Buyung.
“Hahaha! Cocok kau, Da. Kasih dulu satu gelas lagi, biar nggak kering leher bahas jalan yang entah kapan hitamnya ini. Woi, tambah kopi satu lagi!” Bang Ucok mengakhiri dialog. (*)





Discussion about this post